Het jaar 2052

19 Oktober...

Het is een zaterdag in het najaar van 2052, als de lezer de eerste romanfiguur ontmoet. Sita Chander sneupt op de markt naar boeken. Zij vindt daar de roman 'Taboe'. Hoewel de meeste boeken tegenwoordig elektronisch zijn of op printdummy's staan, is de roman die Sita vindt nog gewoon op papier gedrukt. Vervolgens ontmoeten we Sita en Annie in de trein op weg naar huis. Sita en Annie hebben een lesbische relatie. Zij wonen samen in een appartement. De lesbische vriendin van Sita Chander heet dus Annie Bakker. Sita en Annie kunnen het goed met elkaar vinden. Wel verschillen ze veel; het zijn twee geloven op een kussen.

Toeval of lot?

Sita Chander houdt van sneupen op markten met tweedehands boeken. De zoet-muffe geur van vergeeld papier – dat de tijd weerstaan heeft – geeft haar een innerlijke rust, waardoor het drukke marktgebeuren geheel langs haar heen gaat...

Fatima

Donderdag 24 oktober 2052

Het is donderdag 24 oktober (dus nog net niet vrijdag en zeker geen vrijdag de 13e maar toch). In ‘De Voorbereiding - Over de drempel ligt het inzicht - Fatima’ ontmoet Sita Fatima in het stations restaurant. In de conversatie tussen Sita Chander en Fatima, leert de lezer Els Donkers voor het eerst kennen. Op de terugweg naar huis ontmoet Sita een fan (Arnold) in de trein. Vervolgens raken ze in gesprek met Naomi. Die avond wordt het spiegelglad door ijzel, daarom neemt Sita Arnold en Naomi mee naar haar appartement.

Stationsrestaurant...

Sita Chander zit in het stationsrestaurant aan een bak koffie. Ze zit hier omdat ze de trein heeft gemist. Toch is het niet vrijdag maar donderdag en zeker niet de 13e. De aansluiting met de stadsdienst is namelijk nogal krap, zodat ze vaak hard moet lopen. Sita zit daar in 'Taboe' te lezen. Ze voelt een tikje op haar schouder; het is Fatima. Zo ontmoet ze Fatima Tahir. In een dialoog tussen Sita en Fatima worden aan de lezer allerlei principes van yoga uitgelegd. Zo leert de lezer het verschil tussen haptoyoga en de klassieke yoga. Hier volgt het fragmentje – waarin de serveerster langskomt – uit die dialoog:

Een andere kijk op Yoga

‘Je doelt op de les van gisteravond, maar dat is een topless-groep. Hoe heb jij je eerste yogales ervaren?’ Reageert Sita. Hiermee geeft ze Fatima een aanleiding het onderwerp kleding verder uit te spitten.

Fatima laat deze uitdaging bewust liggen met de woorden: ‘Ik heb een beetje spierpijn! Ik ben dus toch nog iets te fanatiek geweest.’ Haar vingers spelen ondertussen met een bierviltje.

Sita kijkt naar de spelende vingers van Fatima en antwoordt met de dooddoener: ‘Ja de eerste keer is altijd even aftasten!’ (...)

Een hapje eten

‘Sita, dat is me duidelijk. Nu terug naar de kern van mijn vraag! Ik begrijp nu dat je al heel lang met Yoga bezig bent, maar hoe was jouw eerste ervaring met Haptoyoga?’

Sita ziet de serveerster weer hun kant opkomen. Ze vreest dus, dat ze onderbroken zal worden. Toch begint ze met: ‘Dat is nog maar een paar jaar geleden. Mijn vriendin Anja zat op Haptoyoga en was daar vreselijk enthousiast over.’

‘Dames mag ik even Uw aandacht... De enige soep, die ik U kan aanbevelen is de vegetarische soep, die bij de vegetarische dagschotel van vandaag hoort.’ De serveerster kijkt beteuterd, alsof ze een afwijzing verwacht...

De volgende morgen

Vrijdag 25 oktober 2052 (Toch naakt!)

De volgende morgen is Sita extra vroeg opgestaan. Zo hoopte ze te voorkomen dat haar dagelijkse meditatie en puja zou worden verstoord. Het is nog donker. Buiten sneeuwt het weer. Ze heeft zojuist haar meditatie afgesloten en alvast thee gezet...

Wat een begin!

Woensdag 30 oktober 2052

De noordwester jaagt motsneeuw over de tweebaans snelweg. Het is zo'n intense stuifsneeuw die de ruitenwissers soms amper kan bijsloffen. Eind oktober, het zou aardig najaarsweer moeten zijn, maar het lijkt wel winter! (...) Dan komt daar nog bij, de spanning van het onbekende. Stel je voor: Je gaat opzoek naar een wat intensievere yogales en komt uiteindelijk terecht in een nudistische groep! Dat is Tineke overkomen. Waarom ze ja heeft gezegd, kan ze van zichzelf niet begrijpen...

Sint Maarten…

11 november 2052...

Het is de dag waarop mijn lichtje branden mag; het feest van Sint Maarten valt dit jaar op een maandag. In 'het Vrijheidskwartier' wordt de Binnenstraat officieel geopend met een lampionnen optocht...

Het jaar 2053

Na een verrukkelijke naturistische zomer is Fatima gesetteld in het Vrijheidskwartier. Ze woont er nu zowat een jaar en verheugd op zich bezoek van haar jeugdvriendin Sandra.

Een mistige morgen

Fatima rekt zich uit. Het is al laat; ze is dwars door de wekker geslapen. (...) Een blik door het achterraam dat naar buiten uitkijkt, laat zien dat het buiten mistig is. De bomen in de tuinen van de huizen aan de overkant zijn vaag grijs. Verder dwarrelt er nog wat motsneeuw. De daken zijn met een dikke sneeuwlaag bedekt. (...) In de verte klinken de geluiden van de stad. Sirenes geven de verplaatsing van een politie- en een ziekenauto aan. Dichterbij klinkt de oproep voor het gebed uit de luidsprekers van een minaret. Een zware vrachtauto dreunt door de Hoofdstraat. Er komt een vliegtuig over...

11 November

Het is zaterdag 11 november van het jaar 2053. In ‘het Vrijheidskwartier’ bestaat de Binnenstraat - waar Fatima woont - officieel 1 jaar.

Een wonderlijke ontmoeting

Zaterdag 15 november 2053 (Feest)

De zaal - een onderdeel van ‘Club Oase’ - is plechtig versierd met bloemstukken. In het midden staat een maro, (...). Fatima verwondert zich over de hoeveelheid werk dat in het versieren van de zaal is gestopt. Het is een versiering een koninklijke bruiloft waardig. Ze kijkt de zaal rond; het is al flink druk. (...) Her-en-der staan mensen in groepjes te praten. Mode en nudisme gaan schijnbaar goed samen, want de groepjes zijn niet verdeeld in bloteriken en textielgangers. Er is Fatima wat opgevallen. Ze loopt met een drafje naar de andere kant van de zaal...

Kerstfeest en kerkklokken

Donderdag 25 december 2053 (Kerstfeest)

Fatima wordt wakker van de bengelende kerkklokken. Het is al licht; ze heeft een gat in de morgen geslapen, want ze is gisteren met Sandra naar de nachtdienst geweest. Ze voelt; Sandra ligt niet naast haar. Ze rekt zich uit; de zachte lakens strelen haar naakte huid. (...) Het is nu echt tijd om op te staan. Buiten wordt het klokgelui aangevuld, met dat van een andere kerk verder weg. Opstaan kost soms moeite...

Worsteling met de roddelpers

Maandag 29 december 2053 (Roddelpers)

Sandra zit in lunchroom ‘de Koffieboon’. Het is op ‘Club Oase’ na, de eerste horeca gelegenheid in ‘het Vrijheidskwartier’, die een rechtstreekse verbinding heeft naar de textielwereld. (...) Ze wacht op een journalist van het roddelblad ‘Tirade’. Bewust heeft ze er voor gekozen geheel naakt te zijn. Ze wil niet, dat haar vrijheid afhangt van het oordeel van de roddelpers. Haar ervaring met journalisten is niet altijd even positief geweest, dus is ze op haar hoede. Toch hoort een zekere relatie met de pers bij haar beroep. Zonder de pers krijgt een artiest de zaal niet gevuld...

Het heilige der heiligen

Dinsdag 30 december 2053 (Het heilige)

De tempelkamer is ruimer als Daniëlle had gedacht. In een ander appartement zou het een grote slaapkamer zijn geweest; groot genoeg voor een ruim tweepersoonsbed. Er hangt de geur van verse bloemen. De afbeeldingen en beelden zeggen haar niet echt wat, maar er begint iets te dagen van een project op de lagere school. Ze wijst een beeld aan op het midden van het altaar en zegt: ‘Dat moet Ganesha zijn’ zegt ze...

Het jaar 2054

Nieuwjaarsdag...

Nieuwjaarsdag 2054 valt op een donderdag. Veel mensen nemen dus de vrijdag vrij, om van deze periode een extra lang weekend te maken. Het is dus extra druk in ‘het Vrijheidskwartier’ en ‘Club Oase’. Een deel van de kamers van het congrescentrum zijn aan ‘Club Oase’ en de swingsauna gekoppeld, zodat er meer hotelaccommodatie is. Bertus slaapt in één van deze kamers. Ook heeft Joni Smit zo'n kamer betrokken.

Bertus Brillemans

Op vrijdag 2 januari is Bertus Brillemans jarig. (Nu loopt Bertus meestal in zijn blootje.) Hij had niet verwacht het feestje vieren in 'Club Oase', maar Iris was op de hoogte van die datum. Dus tot zijn verrassing is 'Club Oase' geheel versierd in zijn naam.

Vrijdag 9 januari van 2054 is er nieuwjaarsbal van school. Iris heeft voor zichzelf en Pauline een nogal blote creatie ontworpen. Uiteindelijk ziet Pauline af van het dragen van die creatie. Iris zet echter door. Door sommige jongens wordt zich gezien als de ster van het bal; anderen verfoeien haar.

Lekker stiekem

Woensdag 11 februari 2054

Na wat kwakkelend dooiweer is de winter weer terug. Het is helder weer. De kou heeft een geur en de zon staat in een strak, blauwe lucht. Gelukkig is het windstil. Marcel en zijn vriendin Iris zijn op weg naar huis. Ze lopen naar het station. Het is nog vroeg, want er zijn, zoals we vaker voorkomt een paar lesuren vervallen...

Iris Bakker het nichtje van Marianne krijgt verkering met Marcel Schoenmaker.

Carnaval

Vrijdag 13 februari 2054

Inmiddels was de winter even tanende. Het ‘Vrijheidskwartier’ maakt zich op voor een groots canaval feest. Dat is maar goed ook, want de winter drijgt nu volgens de voorspellers echt door te gaan zetten. Buiten ligt al zeker twintig centimeter sneeuw, wat in jaren niet is voorgekomen...

Herdenken

Het is maandag 2 november 2054; vandaag is het precies 50 jaar geleden dat Theo van Gogh is vermoord. Frits herdenkt dit feit in een conversatie met Fatima. Hier volgt een fragment van het verhaal 'Herinnering'.

Verkiezingen

(Bij Fatima thuis...)

‘Het is vandaag precies 50 jaar geleden, dat Theo van Gogh werd vermoord! Zo verlaat Frits het thema politiek.’ Op de achtergrond staat de radio aan met romantisch muziekbehang.

Ergens in de nevelige verte hangt een zwakke oranje gloed van een zonsondergang. De ruit aan de overkant toont het groene verkiezingsaffiche van de Algemene Islamitisch Apel, de grootste van de drie patijen die de moslims vertegenwoordigen in de komende landelijke verkiezingen. Fatima kijkt door het raam naar buiten en vraagt: ‘Was dat niet een filmer?’ Ze meent iets te herinneren uit de geschiedenis les.

‘Ja, hij was een voorbeeldig regisseur, antwoordt Frits. Haar Urbaans accent streelt nog steeds zijn oor.’

‘Wat weet jij die dingen altijd precies,’ merkt zij op.

‘Dat het 50 jaar is heb ik uit het nieuws. Maar bij 2 november sta ik altijd even stil,’ verweert Frits zich. ‘Ik was zeven jaar toen het gebeurde. Hij was mijn idool. Ik wilde later ook zulke films maken. Samen met mijn vader bracht ik bloemen naar de Linnaeusstraat,’ zegt hij.

‘Die filmer ben je geworden,’ zegt zij.

‘Nee, aan zijn talent valt niet te niet tippen,’ reageer Frits terwijl hij naar buiten kijkt. Het is een sombere herfstdag net als toen. De bomen zijn in de kruinen al kaal. De bladeren dwarrelen naar beneden. Hij beseft dat ze bijna twee generaties verschillen. Zij is in een geheel andere tijd opgegroeid. Dit zegt haar niks, want het kan voor haar hoogstens geschiedenis zijn.

‘Dan ben je in elk geval een gevierd fotograaf,’ zegt zij.

Frits voelt haar arm om zich heen. De warmte van haar naakte huid raakt zijn linker zij. ‘Ik verwacht te veel van je,’ zegt hij.

‘Nee Frits, vertel het verhaal van die kleine jongen die zijn idool verloor!’

Frits verteld over de schok en dan de anti-stille tocht. Een fakkeltocht met veel lawaai, als tegenhanger van de stille tochten tegen zinloos geweld. En een kleine jongen aan de hand van zijn vader. Er volg een stroom van woorden.

‘Je mist je vader hè?’ vraagt zij als hij eindelijk zwijgt.

Lampionnetjes

Het is woensdag 11 november 2054 het feest van Sint Maarten. Er is een lampionnen optocht georganiseerd in ‘het Vrijheidskwartier’. De Binnenstraat bestaat 3 jaar.

Stage in ‘Club Oase’

Zaterdag 4 december 2054 (Epiloog)

Buiten sneeuwt het met grote witte vlokken. Het is nog vroeg in de avond. De stad ligt onder een zachte witte deken en in ‘het Vrijheidskwartier’ verheugd men zich op de avond, want sauna en verse sneeuw vormen samen een sensuele verrukking, die de rechtgeaarde nudist niet graag wil missen. Het zal vanavond in de diverse sauna's van ‘het Vrijheidskwartier’ dus wel druk worden. Daar de sneeuw al enige tijd voorspeld werd heeft Dick extra personeel laten aanrukken, opdat de drukte die verwacht wordt goed kan worden opgevangen.

Iris staat achter de bar in ‘Club-Oase’. De versiering in kerstsfeer versterkt haar positieve stemming. Ze helpt vaker een handje mee in deze swingclub. Samen met ome Henk bedient ze de gasten. Ze heeft Ria net een wijntje gegeven, dan ziet ze een nieuw stelletje - via de deur aan de straatzijde - binnenkomen. Nadat de dame zich ontdaan heeft van haar besneeuwde mantel, blijkt dat deze blondine een ragfijn, niemendalletje uit de Pabo-catalogus draagt. Iris vindt dat het haar goed staat. De heer is keurig in het pak. Ze gaan naast Ria aan de bar zitten. Iris schenkt de heer een biertje in, vervolgens geeft ze de dame een wijntje. Ondertussen bedient ome Henk een stelletje, dat van de saunazijde binnen kwam.

‘Op welke naam mag ik dat zetten?’ vraagt Iris.

‘Zet het maar op Annie en Claes,’ geeft de dame aan.

Dan kraakt de deur van de ingang wederom. Mijnheer van Dijck - de stagebegeleider van Iris - komt samen met een dame binnen. Ze hangen hun besneeuwde winterjassen aan de kapstok. Dan gaat hij tegenover Iris aan de bar zitten. Zij loopt meteen door naar de kleedkamer, om even later topless in een lange, zwarte rok en bijbehorende neckline terug te keren en naast hem plaats te nemen.

‘Is dat mevrouw van Dijck?’ vraagt Iris zich af. Ze is jong, het kon zijn dochter wel zijn. Ze heeft mooie strakke borsten met opvallend grote tepels. De V-vormige choker staat haar goed; die diamanten zullen wel nep zijn, maar toch!

‘Iris, ik kom eens kijken hoe jij hier functioneert,’ zo opent mijnheer van Dijck het gesprek met Iris.

Iris kijkt hem aan en zegt: ‘Leuk dat u komt kijken, mijnheer van Dijck!’ haar neutrale blik gaat over in een glimlach en ze gaat verder met: ‘Ik had dat echt niet verwacht; dit is nu eenmaal een bijzondere plek, nietwaar?’