Een wonderlijke avond

(Vrijheidskwartier vervolg - roman...)

Als het gezellig is, schijnt de tijd ongeduldig te worden. Het toetje staat dus al op tafel. Fatima zit nog vol met verhalen. Om die tijd te rekken eet ze bewust met kleine hapjes.

‘Fatima, is het toetje niet lekker?’ vraagt Ivonne bezorgt, omdat ze denkt dat Fatima met lange tanden zit te eten.

Er ontstaat een verticaal groefje boven de neus van Fatima als ze antwoordt met: ‘Nee, het toetje is juist verrukkelijk! Het is de tijd die alle goede momenten zo snel voorbij laat gaan.’

‘Frits, jij kunt wat dat betreft een voorbeeld aan Fatima nemen,’ zegt Ivonne als correctie op haar indruk.

‘Het zit in onszelf; als we nu op iemand zaten te wachten zou de tijd kruipen,’ zo haakt Frits er op in. Zo is er ineens weer een onderwerp voor een boom. Het doet Frits ook beseffen dat de tijd dringt. Hij moet nog iets aan Fatima vertellen. Hij zoekt naar een goed moment, want met die twee dames kan je er soms niet tussen komen.

‘Zo zijn we nu bezig...’ tracht Frits in te breken; slikt zijn woorden in, want de dames zijn hem weer voor met het nudistisch onderwijs en de ervaring van het kleinkind van een vriendin op die basisschool.

‘Ja Dick heeft het allemaal goed voor elkaar,’ beweert Ivonne.

‘Ik ben gevraagd voor een positie in het schoolbestuur,’ voegt Fatima nog toe.

Zo gaat het dus over de voordelen van het nudisme in de opvoeding. Het is een onderwerp, waarover Fatima nog niet zo heeft nagedacht, dus heeft Ivonne voornamelijk het woord. Het dwingt Fatima tot een eigen standpunt te komen.

Met: ‘Frits, heb jij nog nieuwe plannen?’

“We hebben ‘Universal Entertainmant Studio's’ overgenomen. Daarmee gaan we naast reclame nu ook programma's leveren.” reageert Frits met trots.

“Is dat die organisator van de ‘Miss Universe’ verkiezingen?” vraagt Fatima.

‘Foei Frits!’ plaagt Ivonne.

‘Zo zijn we nu bezig de Miss Universe verkiezingen te veranderen,’ zegt Frits zonder zich iets van de opmerking van Ivonne aan te trekken. “Afschaffen lukt niet; er is te veel commercieel belang. Met een aanpassing aan de eizen van de grote modellenbureaus kun je gelijk ‘de Miss’ dus het model in spe een meerwaardige plaats geven. Bovendien kon ik iets meer ruimte voor het nudisme inbouwen,” zo begint hij aarzelend zijn verhaal.

‘Lieve Frits, het blijven missverkiezingen, bovendien je drukt je wat wazig uit. Bedoel je dat de meiden bij de volgende Miss Universe verkiezingen helemaal uit de kleren moeten?’ vraagt Ivonne met enige verbolging door naar de kern.

‘Ja, zeker!’

Fatima zit er bovenop met: ‘Daar zullen ze niet blij mee zijn!’

“Sommigen; het wordt één ronde later, ofwel volgend jaar, maar het concept staat nu vast. De badpakronde wordt definitief afgeschaft en vervangen door een naakte parade. Verder komen er diverse acts, ofwel vaardigheden, ondersteund door workshops en masterclasses, zoals presenteren, posereren, actteren, paaldansen, turnen en dans. De dames moeten dus echt wat presteren en de helft van deze acts is verplicht geheel naakt. Natuurlijk kunnen de dames kiezen voor die acts, die met hun talenten overeen komen, maar er zijn ook verplichte acts. De lijst van mogelijke acts is veel grote als ik zojuist aangaf. Verder sluiten we de dames op in een resort, met overal kamera's, zodat het veel meer real live televisie opleverd. Dan gaan beide organisaties ‘Miss World’ en ‘Miss Universe’ samen verder onder de naam ‘Universel Miss Word’ verkiezingen, dus de oude scheurring is hiermee ongedaan gemaakt”geeft Frits aan.

‘Dat is een goede, wereldwijde reclame voor het nudisme. Frits, hoe heb je dat voor elkaar gekregen?’ vraagt Fatima nu haar belangstelling is gewekt.

‘Je bent het enige kleine bureau onder de grote – die elkaar de kans niet gunnen – dus krijg je de opdracht om naar compromissen te zoeken. Ofwel men zocht naar kennis over het poldermodel. Maar het echte werk heeft Ivonne gedaan!’

‘We zoeken gangmaaksters en jij viel op bij Frits,’ zegt Ivonne in een poging duidelijkheid te schenken.

‘Bedoel je dat ik...’’ Fatima zoekt naar de goede formulering.

‘Ja Fatima, je hebt een goede kans om ver te komen. Je hebt het allemaal in huis,’ zegt Frits serieus.

‘‘Frits je overvalt me. Bovendien ik ben gewoon te oud, de eerste rimpeltjes tonen zich als in de spiegel,’ antwoordt Fatima.

Dan gaat de bel...

Frits staat op om beneden te gaan kijken. Ook Fatima verlaat de tafel. De maaltijd is allang voorbij. Haar lijf voelt stijf van al dat zitten. Ze rekt zich uit voor de spiegelwand. De korte balletbar er voorlangs daagt haar uit. Ze plaats haar rechtervoet erop voor een losse rekoefening. Er klinkt gestommel op de trap. Fatima siddert haar bovenbeen los. Ze droomt wat weg. Even is ze weer die kleine ballerina. Dan tikt ze zichzelf op haar vingers. Bij de les blijven! Intense buigingen gaan niet samen met een volle maag. Op dat moment kijkt ze via de spiegel in de lens van een videocamera. Slechts in een flits denkt ze dat het Frits is, maar daar staat een vreemde cameraman...

Een nachtelijke discussie

Fatima zit naast Jan de Boer in de auto. Het is in de kleine uurtjes. Even ontstaat er een gat in de bewolking. Een smalle sikkel van de nieuwe maan staat laag boven de horizon. Zij geniet van het verstilde schouwspel.

“Fatima, mijn vrouw weet niet dat ik in ‘Club Oase’ kom. Ik weet dat je nog steeds boos bent, mijn lot ligt in jouw handen,” zegt Jan onverwacht in zijn schulp kruipend.

‘Oh ja ... ik vindt inderdaad Jan, dat dit type programma eigenlijk niet kan. Het dringt te diep in de privé-sfeer van mensen. Maar de kijkcijfers geven een andere waarheid aan. En wie ben ik dan. Maar ik loop niet rond met haatgevoelens. Ik zal je echt niet verraden. Bovendien gaat dat geheel tegen mijn principes in,’ antwoord zij serieus.

Ze passeren een vrachtauto. Het lawaai maakt even alle conversatie onmogelijk. De vuile natte sneeuwsmurrie spat tegen de voorruit. Hij gebruikt de ruitensproeier. Voor hun ligt de oranje lichtzee van een klaverblad.

Zij glimlacht: ‘Ik wil niet dat je zo hard rijdt Jan. Verder herhaal ik nog een keer dat ik je niet verraad. Geheimen zijn bij mij veilig!’ geeft zij aan.

Gebruikmakend van het oranje licht kijkt hij haar op dat moment aan. Het vlindert in zijn kern; gelijktijdig mindert hij snelheid. Ze is mooi, de femme fatale, die iedere man uit evenwicht brengt. Het gesprek word gestaag intiemer. Hij zwijgt voor een moment. Fatima is zo direct. Het zet z’n hele opvoeding op zijn kop; hij voelt een remmende schaamte. Gelukkig is het weer donker. Hij zoekt naar woorden, waarmee hij die directe vraag kan afwenden. Er valt weer natte sneeuw. Hij zet de ruitenwissers op een snellere stand. De ruit plakt nog verder dicht; hij mindert snelheid. Laat zij niet de wortels van haar ziel zien? Zijn achting voor haar stijgt met de minuut en juist dat voetstuk maakt het moeilijker open te zijn. Hij raapt alle moed bij elkaar met: ‘Ik ben heimelijk verliefd op jouw geweest.’ Het hoge woord is er uit!

‘En dat is nu overgegaan in haat?’ zo gooit zij de knuppel echt in het hoenderhok.

‘Nee … nee Fatima, maar het is nu hanteerbaar! Hoewel dit gesprek stookt het vuurtje weer op,’ geeft hij aan.

‘Heerlijk om te weten Jan. Je bent ook best aardig. Misschien zouden we vrienden kunnen worden. Maar helaas ik ben niet verliefd op jouw. Ik neem dus aan dat ik je regelmatig in club zie, want ik zou jouw moppen niet graag willen missen.’ Er doemen bekende, verlichte vormen aan de horizon; kantoortorens dan neon reclames. Het oranje licht kondigt een klaverblad aan. Ze zijn er bijna; na dit tv-avontuur is ze weer bijna thuis. Fatima beseft dat ze het een goed eind moet geven: ‘De laatste keer trouwens had je Ali aardig tuk; tjonge wat heb ik gelachen, jan.’

Een bijzondere ontmoeting

Nog een paar dagen dan is het feest. Veel is al in kannen en kruiken, maar er moet ook nog veel worden geregeld. Fatima heeft bewust vrij genomen. Ze wil van deze tijd genieten. Dat lukt niet als je, je laat opjagen. Sandra komt straks, ze blijft de komende dagen logeren. Haar vriendin van weleer heeft haar tv-optreden gezien. Via de studio is het kontact hersteld. Morgen avond komt ook Frits hij neemt een proefdruk van het nieuwe ‘Haptotantra Werkboek’ mee. Ze is nieuwsgierig hoe de foto’s van haar met de tekst combineren. Fatima kijkt naar buiten; het sneeuwt zachtjes. De winter is vroeg ingetreden. De steeg aan de overkant van de straat laat witte daken zien. Hij leidt naar een wijk die in de volksmond ‘Klein Mekka’ heet. In de verte kan ze nog net de oranje gekleurde spits van een minaret zien. Ook dragen de dikke takken van de bomen al flinke sneeuwkoppen, die soms plotseling naar beneden vallen. De takken boven in de bomen kleuren – zoals de minaret – oranje van de ondergaande zon, die door een gat in het wolken dek achter haar rug moet schijnen. Wat wolken slierten in de verte kleuren mee. Vlak voor het raam dansen grote witte vlokken. Een moment is het goed dat de tijd stil staat. Dan plotseling breekt de bui echt los, waardoor het adembenemende vergezicht in de witte massa verdwijnt.

Vanuit onrust loopt ze vervolgens weer naar de andere kant van de woonkamer. De klok op de schoorsteenmantel tikt in een zenuwachtig ritme. Daar kijkt het raam uit op de overdekte winkelstraat. Ze ziet hoe werklui de kerstverlichting ophangen. Het zal gezellig worden. De eerste vakantiegangers zijn al aangekomen. Recht voor haar spelen naakte kindertjes in het poedelbadje dat overgaat in een reuze zandbak. In het midden van de brede, overdekte winkelstraat liggen allemaal van dergelijke voorzieningen: 's morgens direct uit bed even zwemmen om wakker te worden. Toch doet ze dat niet zo vaak, want ze is te zuinig op haar lange haar, dat haar billen streelt.

Het begint te schemeren. In de winkelstraat gaan nog meer lichten aan. De thee staat koud te worden onder de muts. Sandra had er al lang moeten zijn. Fatima houdt niet van wachten. Ze loopt nogmaals naar het andere raam. De neon lantaarn start donkerrood. Er dansen oranje sneeuwvlokken omheen. Ook dichtbij het raam dansen de vlokken. Ze zijn geelwit door het licht dat uit de kamer valt. Dan toch weer onverwacht gaat de bel...

Fatima opent de benedendeur; de stem uit de hoorn klinkt anders. Het klinkt toch bekend; er daagt iets maar het dringt nog niet door. Dan opent ze; de zoemer klinkt uit de hoorn. Even later gaat de bel van de bovendeur; en...

‘Aisja, Zusje!’ Fatima omhelst de besneeuwde winterjas: ‘Wat is dat geweldig!’ ze is totaal overrompelt door dit geheel niet verwachte bezoek van haar zuster. Ze zoent de in hoofddoek verscholen wangen. Echt verast, straalt ze van geluk, want ze was er vanuit gegaan, dat de band met haar familie voorgoed was doorgeknipt.

Aisja maakt zich weer los: ‘De smeltende sneeuw druipt van je borsten. Is dit niet erg koud zusje?’

‘Nee Aisja; het oefent mijn tepels. Door de sauna ben ik inmiddels wel het éénd-en-ander gewend,’ antwoordt Fatima haar jongere zuster serieus.

Aisja doet haar mantel uit en haar hoofddoek vast af: ‘Maak je geen zorgen Fatima, ik pas me aan aan jouw nudistische leefwijze, maar mag ik een paar dagen blijven logeren?’

&lsquoNatuurlijk! Aisja wat verrukkelijk, dat ik je weer zie!’ ... Dan vraagt ze: ‘Maar, hoe kom je aan mijn adres?’

‘Van Ali, je kunt wel zeggen dat hij een beetje heeft opgepast. Wees maar niet bang Ali is helemaal te vertrouwen,’ antwoordt Aisja serieus.

Even later gaat de bel weer. Het is Sandra die vast liep, omdat er treinen uitvielen. Het openbaar vervoer is niet meer wat het geweest was. Ze heeft op diverse stations staan blauwbekken. Inmiddels is het buiten geheel donker. Al spoedig zitten ze met z’n drieën aan de snert, want de thee is koud en de magen knagen. Fatima heeft de tafel versiert in de stijl van de komende feestdagen. Het zachte, dansende kaarslicht speelt met de naakte huid. Het geeft een sfeer van geborgenheid.

‘Wat?’Aisja aarzelt; ze kijkt naar de worst in de soep. Ze schrikt van haar eigen reactie: ‘Is dit nu zo belangrijk?’ zweeft er in haar achterhoofd.

‘Maak je niet druk zusje. Die worst is vegetarische nep. Zelf heb ik ook nog een probleem met varkensvlees.’

‘Het smaakt anders als echte, traditionele snert, voegt Sandra er aan toe. Het doet me denken aan mijn oma. Als de mannen ’s winters van zee terug kwamen, had ze altijd een grote pot snert op de kachel staan! Mijn moeder komt uit een traditionele vissers familie.’

Zo is de maaltijd de aanzet voor een afwisseling van verhalen en discussie. Er valt zoveel bij te praten! Sandra komt met anekdotes uit het verleden. Ze is daar echt goed in. De meiden giechelen; zo nu en dan schudden de buiken zelfs van het lachen.

Voor Fatima wordt nu haar nieuwe huis echt haar thuis. ‘Buiten is het koud, maar binnen is het warm en veilig,’ wordt als meer haar motto.

Ondertussen wordt het weer echt ruig, De wind rammelt aan de ruiten buiten. Zo nu en dan wordt het gesprek aan tafel zelfs door rammelen van die ruiten onderbroken; de wind giert.

‘Het gaat stormen,’ zegt Sandra de gedachte doet even kippenvel op haar naakte huid ontstaan.

‘Je zult maar op straat moeten slapen,’ zegt Aisja bezorgt: ‘De politiek wordt steeds harder. Ik schaam me voor dit land.’

‘Niet alleen de politiek,’ zo haakt Sandra er op in.

‘We moeten toch maar even het nieuws op de TV aanzetten,’ stelt Fatima voor. Er volgt geen duidelijk protest. Geheel buitensluiten van de boze buitenwereld is ook geen oplossing.

‘Maar ik zie geen helemaal TV,’ zegt Aisja verbaast.

‘Wacht maar,’ zegt Fatima en ze glimlacht. Ze pakt een afstandsbediening en richt die op de muur. Er verschijnt een scherm op de muur van ongeveer anderhalf bij een meter: ‘Zo groot genoeg?’ vraagt Fatima.

‘Nee, veel te groot,’ zegt Aisja spontaan.

Fatima plaagt Aisja door eerst het beeld te verdubbelen. Dan halveert ze het beeld tweemaal met behulp van de afstandsbediening: ‘Zo goed? Het schijnt ook met je stem te kunnen maar dat heb ik nog niet uitgezocht.’ De andere reageren instemmend. Ze treffen eerst nog een paar minuutjes reclame. Een moment om even naar de WC te gaan.

Het nieuws begint weer met een moskee die in brand staat. Fatima schrikt; het komt dichtbij. Hier komen zeker weer rellen van. De oude wijken vormen een kruitvat.

‘Daar heb je weer van die oenen van politici met hun voorbarige uitspraken!’ zegt Aisja tussen de stem van de nieuws lezer door.

‘Kijk, nou weet ik waarom ik zo lang moest wachten! Het hoofdstation staat in de fik!’ merkt Sandra op.

‘Het is goed dat het van dat klote weer is’ zegt Fatima.

‘Anders was de ramp nog groter!’ voegt Aisja toe.

Het wordt een witte kerst volgens het weerbericht. De stille wens van Fatima komt uit. Sneeuw en sauna samen geven een intense ervaring en ze wil graag haar gasten daarop trakteren. Fatima voelt zich een bofkont. Een heerlijk appartement, opnieuw contact met oude vrienden en sneeuw op het juiste moment om van te genieten. Gedragen door geluksgevoel ze droom wat weg!

‘Buisvervuiling!’ zegt Aisja.

‘Wat?’ schrik Fatima op.

‘Ik bedoel, dat die reclame het medium TV vervuilt,’ zegt Aisja.

Met een glimlach neemt Sandra een voorschot op wat ze gaat zeggen: ‘Nou, sommige reclame is best grappig.’

Fatima schakelt het scherm uit. Weg met de boze buitenwereld. Als ze de afstandsbediening weg legt, rekt ze zich uit en zegt: ‘Wat gaan we vanavond doen? Wie heeft er suggesties?’

‘Nou ja,’ aarzelt Sandra terwijl ze naar Aisja kijkt.

‘Toe dan Sandra,’ zo probeert Aisja de remmingen in Sandra te doorbreken.

‘Laat maar,’ zegt Sandra.

“Sandra, je bedoelt dat je graag in ‘Club Oase’ wilt kijken,” gokt Aisja: ‘Omdat ik buiten met een hoofddoek loop, hoef je mij niet te sparen.’

“Je hebt gelijk Aisja. Ik had ‘Club Oase’ in mijn gedachten,” geeft Sandra toe.

‘Je hoeft toch niet overal aan mee te doen!’ zegt Aisja in een bewering die eerder een vraag is.

Fatima knikt instemmend met haar hoofd.

‘Nou ja, dan is er geen reden, waarom ik niet mee zou willen. Ik ben in voor wat uitdagen, dansen en lol maken,’ voegt Aisja er aan toe.